Alan ve yalıtıma göre ısı yükü tahmini (ısı pompası)
Bu hesaplayıcı ısı yükünü alan ve yalıtım durumundan tahmin eder: alan × 120, 80, 50 veya 10 W/m². Isı yükünü kW olarak ve 0,8 kW adımlarla yukarı yuvarlanmış bir ısı pompası gücünü gösterir. 1980–2000 yapımı 150 m²'lik bir ev 12,0 kW eder; boyutlandırma için TS EN 12831-1'e göre hesap gerekir.
Geri bildiriminiz için teşekkürler!
Isı yükü, binanın dış yüzeylerinden (duvar, pencere, çatı, döşeme) olan iletim kayıpları ile havalandırma ve sızıntı kayıplarının toplanmasıyla hesaplanır. Her yapı elemanı için U değeri, alan ve iç–dış sıcaklık farkı çarpılır; havalandırma kaybı ise hava debisi, havanın özgül ısısı ve sıcaklık farkından bulunur.
Isı yalıtım hesabında yapı elemanının katman kalınlıkları ilgili malzemelerin ısı iletim katsayılarına bölünerek ısıl dirençler bulunur, yüzey dirençleriyle toplanır ve toplam direncin tersi U değerini verir. Bulunan U değeri yönetmelikteki sınır değerle karşılaştırılarak gereken yalıtım kalınlığı seçilir.
Isı kaybı, her yapı elemanı için U değeri × alan × iç-dış sıcaklık farkı formülüyle bulunan iletim kayıplarının, havalandırma ve infiltrasyon kayıplarıyla toplanmasıyla hesaplanır. Oda oda yapılan bu hesabın toplamı binanın toplam ısı kaybını, yani kazan kapasitesini belirler.
Excel'de her satıra bir yapı elemanı (duvar, pencere, kapı, çatı, döşeme) yazılır; sütunlara alan, U değeri ve sıcaklık farkı girilir ve bunların çarpımı formülle hesaplanır. Ayrı bir satırda hacim üzerinden havalandırma kaybı eklenir, sonuçlar toplanarak odanın ve binanın ısı kaybı bulunur.
Bir metre panel radyatörün ısıtabileceği alan, radyatörün tipine (PK, PKKP vb.), yüksekliğine, gidiş-dönüş su sıcaklığına ve odanın yalıtım durumuna göre değişir. Doğru sonuç için odanın ısı kaybı hesaplanıp radyatörün metre başına verdiği güce bölünür.
Önce odanın ısı kaybı bulunur: hesaplayıcının değerleriyle 15 m² yalıtımsız eski binada yaklaşık 1,8 kW, 1980–2000 yapısında 1,2 kW, iyi yalıtımlı binada 0,75 kW eder. Bu değer, seçilen radyatör tipinin metre başına verdiği ısı gücüne bölünerek gereken uzunluk bulunur. Dış duvar ve pencere alanı, kat konumu ve tesisat su sıcaklığı sonucu belirgin şekilde değiştirir.
Radyatör hesabında önce odanın ısı kaybı watt olarak bulunur, sonra bu değer seçilen radyatörün katalogdaki ısı gücüne bölünerek gerekli dilim sayısı veya panel uzunluğu belirlenir. Katalog değerleri belirli su ve oda sıcaklıklarına göre verildiği için farklı sıcaklıklarda düzeltme katsayısı uygulanır.
Isı yükü, bir binanın çok soğuk bir kış gününde ısınması için gereken ısıtma gücüdür. Kilovat (kW) olarak ifade edilir ve ısı pompası ya da kombi seçiminin başlangıç noktasıdır. Bu ücretsiz hesaplayıcı iki bilgiyle hızlı bir tahmin verir: ısıtılan alan ve binanın yalıtım durumu.
Isıtılan alanı m² olarak girin ve dört yalıtım durumundan birini seçin. Her birine sabit bir özgül ısı yükü karşılık gelir:
Toplam ısı yükü alan × özgül ısı yükü ÷ 1.000 formülüyle kW olarak hesaplanır. Önerilen ısı pompası bu değerin 0,8 kW'ın bir üst katına yuvarlanmış halidir. Hesaplayıcı tavan yüksekliği, iç ve dış sıcaklık, U değerleri, pencere alanı veya havalandırma sormaz; bunlar W/m² değerinin içinde toptan yer alır. Kombi veya sistem önerisi vermez.
Hesaplayıcının tipik alanlar için gösterdiği değerler (kW):
| Yalıtım durumu | 100 m² | 150 m² | 200 m² |
|---|---|---|---|
| 1980 öncesi, yalıtımsız (120 W/m²) | 12,0 | 18,0 | 24,0 |
| 1980–2000 / kısmen (80 W/m²) | 8,0 | 12,0 | 16,0 |
| 2000 sonrası / iyi (50 W/m²) | 5,0 | 7,5 | 10,0 |
| pasif ev (10 W/m²) | 1,0 | 1,5 | 2,0 |
1990'larda yapılmış 150 m²'lik bir ev: 1980–2000 seçeneğiyle (80 W/m²) hesaplayıcı 12,0 kW ısı yükü ve 12,0 kW ısı pompası önerir. İyi yalıtımlı seviyeye (50 W/m²) getirildiğinde yük 7,5 kW'a, öneri 8,0 kW'a düşer. Aynı ev 1980 öncesi ve yalıtımsız olsaydı sonuç 18,0 kW, öneri 18,4 kW olurdu; iki kattan fazla.
Bir ısıtma sistemini boyutlandırmak için ısı kaybı oda oda TS EN 12831-1'e göre hesaplanır: duvar, pencere, çatı ve döşemeden iletim kayıpları (basitçe Q = U × A × ΔT) ile havalandırma kayıpları toplanır. Bunun için her yapı elemanının U değeri ve alanı, bulunduğunuz yerin dış tasarım sıcaklığı, iç sıcaklıklar ve hava değişim oranı gerekir. Bu hesaplayıcı bu hesabı yapmaz ve bir mühendisin ısı kaybı hesabının yerini tutmaz.
Isı pompası gerçek ısı yüküne uygun olmalıdır. Gereğinden büyük cihaz sık sık açılıp kapanır, verim düşer ve kompresör yıpranır; küçük cihaz ise elektrikli yedek ısıtıcıya daha çok ihtiyaç duyar. Hesaplayıcının değeri, bir teklifteki cihaz gücünün makul olup olmadığını değerlendirmeye yardımcı olur.
Alan ve sabit W/m² değerinden kaba bir tahmin verir. Aynı büyüklük ve yaştaki iki ev, pencere oranı, biçim, konum ve yapılan iyileştirmelere göre çok farklı ısı yüküne sahip olabilir.
Isı yükü en soğuk gündeki güçtür (kW). Yıllık ısıtma ihtiyacı ise tüm sezon boyunca harcanan enerjidir (kWh/yıl). Hesaplayıcı yalnızca ısı yükünü gösterir.
Bir odanın alanını girerseniz alan × W/m² sonucunu alırsınız. Dış duvar, pencere veya istenen sıcaklık gibi odaya özgü etkenler dikkate alınmaz; radyatör boyutlandırması için oda bazında hesap gerekir.